Leita í Bíbliuni
Leita í
Einfřld leiting        Leitihjálp





       Nýggja Testamenti        Gamla Testamenti
Nýggja Testamenti
Opinbering Jóhannesar
Kapittul 1
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19
20 21 22
1 Opinbering Jesu Krists, sum Gud gav Honum, til at vísa tćnarum Sínum tađ, sum skjótt skal henda. Hann sendi bođ viđ eingli Sínum og kunngjřrdi Jóhannesi, tćnara Sínum, tađ í teknum,
2 honum, sum hevur vitnađ um orđ Guds og vitnisburđ Jesu Krists - alt, iđ hann sá.
3 Sćlur er hann, iđ lesur, og sćl eru tey, sum hoyra profetorđiđ og varđveita tađ, sum harí er skrivađ; tí tíđin er nćr.
4 Jóhannes - til hinar sjey samkomur í Asia. Náđi veri viđ tykkum og friđur, frá Honum, sum er, sum var, og sum kemur, frá hinum sjey andunum, iđ framman fyri hásćti Hansara eru,
5 og frá Jesusi Kristi, hinum trúverda vitni, hinum frumborna av hinum deyđu og Harranum yvir kongum jarđarinnar - Honum, sum elskar okkum og hevur loyst okkum frá syndum okkara viđ blóđi Sínum
6 og gjřrt okkum til kongaríki, til prestar fyri Gudi og Fađir Sínum! Honum veri dýrd og máttur í aldur og allar ćvir! Amen.
7 Hann kemur viđ skýggjunum, og hvřrt eyga skal síggja Hann, eisini teir, sum hava stungiđ Hann; og allar ćttir jarđarinnar skulu gráta sárt yvir Honum. - Ja, amen!
8 Eg eri alfa og omega, sigur Gud Harrin, Hann, sum er, sum var, og sum kemur, hin Alvaldi.
9 Eg, Jóhannes, sum eri bróđir tykkara og havi lut viđ tykkum í trongdini, ríkinum og tolinum í Jesusi, var í oynni, sum kallast Patmos, fyri orđs Guds skuld, og fyri vitnisburđar Jesu skuld.
10 Eg kom í burturrykking í andanum dag Harrans og hoyrdi aftan fyri meg harđa rřdd - eins og lúđrar - iđ segđi:
11 "Tađ, sum tú sćrt, skriva tađ í bók og send tađ til hinar sjey samkomurnar, til Efesus, Smyrna, Pergamus, Týatira, Sardes, Filadelfia og Laodikea!"
12 Eg vendi mćr á at síggja, hvat tađ var fyri rřdd, iđ talađi viđ meg, og táiđ eg vendi mćr, sá eg sjey ljósastakar av gulli
13 og millum ljósastakarnar ein, sum líktist menniskjasyni, klćddan í fótsíđan kyrtil og viđ gullbelti spentum um bróstiđ.
14 Hřvd og hár Hansara vóru hvít, sum hvít ull, sum kavi, og eygu Hansara sum eldslogi.
15 Fřtur Hansara líktust skínandi málmi, táiđ hann er glřddur í ovninum, og rřdd Hansara var sum ljóđ mangra vatna.
16 Í hřgru hond hevđi Hann sjey stjřrnur; úr munni Hansara gekk út tvíeggjađ, hvast svřrđ; og ásjón Hansara var sum sólin, táiđ hon skínur í kraft síni.
17 Táiđ eg sá Hann, fall eg sum deyđur niđur fyri fřtur Hansara. Men Hann legđi hřgru hond Sína á meg og segđi:
18 "Óttast ikki! Eg eri hin fyrsti, hin síđsti og hin livandi. Eg var deyđur, men hygg, Eg eri livandi í aldur og allar ćvir! Eg havi lyklar deyđans og deyđaríkisins.
19 Skriva tí tađ, sum tú sást, bćđi tađ, sum er, og tađ, sum henda skal hereftir,
20 loyndarmáliđ um hinar sjey stjřrnurnar, sum tú sást í hřgru hond Míni, og hinar sjey ljósastakarnar av gulli! - Stjřrnurnar sjey eru einglar hinna sjey samkoma, og ljósastakarnir sjey eru sjey samkomur."