Leita í Bíbliuni
Leita í
Einfřld leiting        Leitihjálp





       Nýggja Testamenti        Gamla Testamenti
Nýggja Testamenti
Seinna brćv Pćturs
Kapittul 1
123
1 Símun Pćtur, tćnari og ápostul Jesu Krists - til tey, sum hava fingiđ somu dýrabřru trúgv sum vit, viđ rćttvísi Guds og Frelsara okkara Jesu Krists.
2 Náđi og friđur falli tykkum margfalt í lut í kunnskapi um Gud og Harra okkara Jesus!
3 Alt, iđ hoyrir til lív og gudsótta, hevur guddómligi máttur Hansara giviđ okkum viđ kunnskapinum um Hann, sum kallađi okkum viđ dýrd og kraft Síni.
4 Harviđ hevur Hann giviđ okkum hini střrstu og dýrastu lyfti, fyri at tit viđ teimum skulu fáa lut í guddómligari náttúru, táiđ tit flýggja burt frá spilluni í heiminum, sum kemur av girnd.
5 Leggiđ tykkum tí júst eina viđ, í trúgv tykkara at vísa dygd, í dygdini kunnskap,
6 í kunnskapinum fráhald, í fráhaldinum tol, í tolinum gudsótta,
7 í gudsóttanum bróđurkćrleika og í bróđurkćrleikanum kćrleika til řll!
8 Táiđ hetta finst hjá tykkum og eykast, letur tađ tykkum ikki standa yrkisleys ella ófruktbřr í kunnskapinum um Harra okkara Jesus Kristus.
9 Tann, iđ ikki hevur hetta, er blindur, stuttskygdur; hann hevur gloymt reinsanina frá hinum gomlu syndum sínum.
10 Leggiđ tykkum tí enn meiri eina viđ, brřđur, at gera kall og útveljing tykkara fřst! Táiđ tit gera hetta, skulu tit aldri snáva;
11 tí á henda hátt skal tykkum ríkliga verđa givin inngangur í ćviga ríki Harra og Frelsara okkara Jesu Krists.
12 Eg komi tí altíđ at minna tykkum á hetta, tóat tit vita tađ og eru grundfest í sannleikanum, sum hjá tykkum er.
13 Eg síggi tađ vera rćtt at vekja tykkum viđ áminning, so leingi sum eg eri í hesum tjaldi.
14 Eg veit jú, at eg brádliga skal fara úr tjaldi mínum - sum eisini Harri okkara Jesus Kristus lćt meg vita.
15 Og eg skal gera mćr ómak fyri, at tit, eisini eftir at eg eri farin burtur, altíđ kunnu minnast hetta.
16 Tí ikki var tađ snilt upphugsađum ćvintýrum, vit gingu eftir, táiđ vit kunngjřrdu tykkum kraft og komu Harra okkara Jesu Krists; nei, vit vóru eygnavitni til hátign Hansara
17 - táiđ Hann fekk heiđur og dýrd frá Gudi Fađir, og slík rřdd ljóđađi til Hansara frá hini hátignarligu dýrd: "Hesin er Sonur Mín, hin elskađi, sum Eg havi tokka til."
18 Hesa rřdd hoyrdu vit ljóđa av Himli, táiđ vit vóru viđ Honum á hinum heilaga fjalli.
19 So mikiđ meiri stađfest hava vit hitt profetiska orđiđ, sum tit gera vćl í at akta eftir - eins og eftir ljósi, iđ skínur á myrkum stađi - inntil lýsir av degi, og morgunstjřrnan rísur í hjřrtum tykkara.
20 Fyrst og fremst mugu tit vita tađ, at einki profetorđ í skriftini er giviđ til egna týđing.
21 Tí aldri er nakađ profetorđ komiđ fram av vilja menniskja; nei, drivnir av Heilaga Andanum talađu heilagir menn Guds.